ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΟΥΣ

   ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΩΜΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΘΕΟ
              

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ• Ο θρησκευτικός ρατσισμός είναι η αντίληψη ότι μία θρησκεία είναι η μόνη αληθινή και πρέπει να επικρατήσει έναντι των υπολοίπων• οι αντιπαλότητες μεταξύ των διαφόρων θρησκευτικών δογμάτων παίρνουν μορφή ρατσιστικής προκατάληψης.
 

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ• τα μαρτύρια στα οποία υπέβαλλαν οι ειδωλολάτρες τους χριστιανούς,• η μισαλλοδοξία των χριστιανών εναντίον αλλόπιστων και αιρετικών,• οι ιεροί πόλεμοι για την εξάπλωση του Ισλάμ,• ο αντισιμιτισμός, δηλ. η διάκριση σε βάρος της θρησκείας των Εβραίων, του Ιουδαϊσμού.
 

Στην Αθήνα δεν υπάρχει Τέμενος και οι μουσουλμάνοι μετανάστες χρησιμοποιούν ως τόπους λατρείας κάποιους ανεπίσημα διαμορφωμένους χώρους (όπως ισόγεια διαμερίσματα διαμορφωμένα ως Τζαμιά). Έχουν καταγραφεί από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης επιθέσεις ακροδεξιών ομάδων στους χώρους αυτούς (όπως επιθέσεις-εμπρησμοί, γκράφιτι με συνθήματα μίσους ή σβάστιγκα) 

Στη Νορβηγία 87 άτομα σκοτώθηκαν στην κατασκήνωση στο νησί Οτόγια,. Τα νορβηγικά ΜΜΕ έδωσαν στη δημοσιοτητα τα στοιχεία του ανθρώπου που έσπειρε το θάνατο στο νησί όπου βρισκόταν κατασκήνωση της νεολαίας των Εργατικών.• Ο 32χρονος Νορβηγός, Αντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ, μεταμφιεσμένος σε αστυνομικό, άρχισε να πυροβολεί αδιακρίτως με αυτόματο όπλο, να κυνηγά και να σκοτώνει τα έντρομα θύματα που δεν είχαν ελπίδα διαφυγής στο μικρό νησί Οτόγια.• Περιγράφεται ως άτομο με ακροδεξιές πολιτικές πεποιθήσεις και... ισλαμοφοβία.
 

Ο ρατσισμός … και ένα ποίημα:

Σαν ήμουνα παιδί, ζούσα σε μια χώρα φτωχική,εκεί στην Αφρική.Μα ξάφνου φασαρίες ταραχές με κάνανε να φύγω,χωρίς σκέψεις πολλές.Πίστευα πως αν πάω σε άλλον τόπο δεν θα νιώθω δίπλα μου τόσο πολύ τον τρόμο.Ω, θεέ μου, τι τραγικό, ένοιωσα πολλά, μα το χειρότερο απ όλα,τον Ρατσισμό.Όλοι με κοιτούσανε στραβά, εμπιστοσύνη δεν υπήρχε πουθενά,προσπάθησα παρά πολύ στον τόπο αυτό να γίνω μέλος του και εγώ,μα δυστυχώς κανείς δεν ήταν φιλικός...Έψαξα πολύ, έκανα μεγάλη υπομονή,μα είναι, θεέ μου, τραγικό να ακούς τον άλλον να λέει,κοίτα τον αράπη που ήρθε εδώ....Πονούσα και έκλαιγα πολύ, αχ πόσο νοσταλγούσα την δική μου γη…Μα να που ο θεός κανέναν δεν ξεχνάκαι με τα χρόνια βρήκα και εγώ μία ζεστή αγκαλιά .... 

Δημήτρης Ντελής, Β’ Γυμνασίου
ΠΗΓΕΣ:• www.wikipedia• www.exandasdocumentaries.com• www.tovima.gr